Showing posts from February, 2015

🌊 Blues 🌊

Scene I, Part I
Walking around the fields.

- How does it feel? How, how does? I, I can't understand.
- What do you mean? I, I feel like you're talking- I don't wanna know.
- The fight you give, the fight you give into the storm of emotions.
- It's just ah, just like an earthquake in a storm, the skies are blue and then they turn black. The atmosphere is electrified and I can't walk away from this. I took the long shot and I fell down.

Scene II, Part II
You will never start over again.

- I am crawling back for more, I have been a slave to this feeling of devotion. It devours me every-day inch by inch. It's a chaotic wave of pain that's coming over me and it's taking over me. I can't, I can't explain it.
- So, you think you are trapped inside circles? Inside a circle of pain?
- Yeah, this is what's like... This is what happens when, when..
- I feel sorry but I can't make up my mind for you, I can't help you anymore. You need, you need to under-…

άυλα αγαθά

Το Μπαλέτο του Ακροβάτη


200000000 μορφές.

Να σε πιάνει από το χέρι και να σε τραβάει, 
τα φώτα να τρεμοπαίζουν και η μουσική να ηχεί.
Να νιώθεις τα χέρια να σφίγγουν, σαν να σε παγιδεύουν,
γιατί δεν θέλει να σ'αφήσει να φύγεις ποτέ ξανά.

Να σε δένει με το κορμί του και να μην σε λύνει,
να σε παγιδεύει με τα μάτια του και εκεί να θες να μείνεις.

Να σε φιλάει με τόσο πάθος και τόση τρέλα που να νιώθεις μικρός, μικρός για αυτόν τον κόσμο που σου ετοιμάζει να δεις. 

Να σου αγγίζει το πρόσωπο και να νιώθεις πως τρέμει γιατί δεν μπορεί να σου αντισταθεί.
Και να χορεύει μαζί σου στα βρώμικα και σκοτεινά κλαμπ της πόλης

και να σε κάνει να νιώθεις πως σε παλάτια είσαι- μαγικά.

Να σε δένει με το κορμί του και να μην σε λύνει, 
να σε παγιδεύει με τα μάτια του και εκεί να θες να μείνεις.

Να χάνεται για λίγο και να χάνεις την γη, 
να επιστρέφει και να νιώθεις πως είσαι ασφαλής. 
Τα μάτια του να σε κλειδώνουν σε κύκλους ατελής, 
και να μην ψάχνεις έξοδο γιατί θες να είσαι εκεί.

Να σε δένει με τα λόγια και να σε λύνει με τις πράξεις, 
να σε κλειδώνει…

Πράξη 4