Το Μπαλέτο του Ακροβάτη



Ξαφνικά καρποφορείς συναισθήματα που δεν μπορείς να ελέγξεις και δεν ξέρεις ποιον να κατηγορήσεις. Φταίνε αυτοί που σου δημιουργούν ψεύτικες ελπίδες για όνειρα ή φταίει το εγώ σου που δημιουργεί εξωπραγματικές καταστάσεις στο μυαλό σου; Όπως και να 'χει το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Ονειροπολείς και ξαφνικά μια φωνή ηχεί στο κενό φωνάζοντας "Ξύπνα, δεν είναι πραγματικότητα" και εκεί τελειώνουν όλα. 
Πόσο άδοξο και σύντομο τέλος;
Αυτή είναι η ζωή στον έξω κόσμο, άδοξη και σύντομη, οι καταστάσεις διαρκούν για λίγο, το ωραίο δεν μπορεί να υπάρξει για πολύ. Στο μυαλό όμως μια άυλη ύλη μπορεί να μείνει.
Πόσο μη κινηματογραφικό σενάριο;
Μάθαμε να ζούμε με μεγάλες προσδοκίες και επιθυμίες στην ζωή γιατί ταυτιζόμαστε με τον κινηματογραφικό τρόπο ζωής χωρίς να σκεφτόμαστε πως όλο αυτό είναι ένα ψέμα. Μια ουτοπία φτιαγμένη από σκηνικά, ηθοποιούς και φώτα. Μια καλοστημένη εικόνα. Μια επιθυμία αποφυγής της πραγματικότητας η μεγάλη οθόνη.
Πόσο αληθινό;
Τόσο αληθινό που είναι καταθλιπτικό.
Η ζωή δεν είναι ταινία. Θα θέλαμε να περνάνε οι μέρες γρήγορα, να ζούμε την κάθε στιγμή έντονα, να είχαν όλα μια ανοδική πορεία σαν αυτή του σινεμά. Δυστυχώς όμως η ζωή είναι πραγματική και έχει μεγάλη δόση αλήθειας και πραγματικότητας. Δεν είναι μια ευθεία γραμμή. Μπορεί η φαντασία να οργιάζει και να παγιδευόμαστε σε μια ψευδαίσθηση αλλά ξέρουμε πως όλο αυτό θα τελειώσει όταν ακούσεις άλλη μια φωνή να ηχεί λέγοντας σου "Είναι ψεύτικο όλο αυτό."
Μετά απαλά αυτά, μένεις μόνος σου με τα όνειρα που έκανες και τις ψεύτικες αναμνήσεις που δημιούργησες. Διότι δεν υπάρχουν μελλοντικές αναμνήσεις, δεν μπορείς να δημιουργήσεις το αύριο στο παρόν. Το παρόν στο παρελθόν. Μια απογοήτευση και ένα συναίσθημα ανιαρό που πλέκει το μυαλό.
Η μόνη έξοδος και είσοδος στον μαγευτικό κόσμο του μυαλού να είναι το κρεβάτι. Το κρεβάτι που σε κρατάει όταν κοιμάσαι και το υποσυνήδειτο αφήνεται ελεύθερο. Τα συναισθήματα και τα τέρατα του μυαλού σπάνε τα σίδερα των κελιών και ειναι ελεύθερα να σε ταξιδέψουν σε ενα κοσμο διαφορετικό. Ίσως κινηματογραφικό. Ίσως και οχι.
Ομως θα συνεχίσεις να ελπίζεις σε κατι. Κατι που δεν ξερεις ούτε εσυ ο ίδιος τι υπόσταση εχει. Αν εχει. Ή αν ονειροπολείς ξανά στα όνειρα σου για κάτι αναπόφευκτο και αδιέξοδο.

Comments

Popular posts from this blog

Touch Me (But I Don't Feel Alright)

Saints

Telephone Wires